Een kledingarbeidster vertelt...

FARIDA BEGUM (25 jaar)

Ze werkt al 8 jaar, ze is ooit gestart als ze 17 jaar was, maar ze is niet naar school gegaan tot haar 17^de… ze heeft een dochter van 7 jaar. Haar dochtertje verblijft bij haar schoonouders in haar geboortedorp (in het Noorden van het land) – 2 keer per jaar kan ze haar geboortedorp en dus haar dochtertje terug bezoeken.  Farida woont samen met haar man in Dhaka (ze hebben hun geboortedorp verlaten als haar dochtertje 2,5 jaar was). Beiden werken ze in een textielfabriek. Zij verdient 7.000 taka per maand, haar man een 10 à 12.000 taka per maand.

Normaalgezien hebben ze 1 vrije dag per week, maar geregeld gebeurt het dat ze die dag toch moet werken omwille van een grote bestelling. Hun huishuur: 4.200 Taka per maand. Het overschot sturen ze op naar het dorp voor de familie en hun kind. Maar als we vragen hoeveel ze vorige maand kon sturen, vertelt ze ons dat ze vorige maand niets kon versturen…

We stellen haar de vraag of er geen kinderopvang is hier bij de fabriek zodat ze haar dochter toch zou kunnen zien. Ze vertelt dat heel wat fabrieken dit op papier wel hebben en dit tijdens de audit ook echt openen, maar dat dit meer schijn is en het dus niet werkt.

Als we haar vragen waarom ze niet teruggaat naar haar dorp als ze haar dochter mist en ze hier niet rondkomen met het inkomen dat ze verdienen. Ze antwoordt ons: als ik terugga naar mijn dorp verhongeren we, hier hebben we tenminste iets te eten. Ook al is het heel moeilijk…

Ondergedompeld in de realiteit van Bangladesh

Dinsdag gingen we op verkenning naar enkele Eldery health camps in omliggende dorpen. We zagen ter plaatse hoe de paramedici zich inzetten voor de gezondheid van de ouderen. Preventie speelt een heel grote rol, zoals nagels knippen, haar wassen, gewicht en bloeddruk controleren. Informatie rond hygiëne en het dagelijkse leven.

Het was  een gezellige drukte met veel kans voor ontmoeting tussen de ouderen onderling waarvan wij gebruik maakten om enkele interessante interviews af te nemen.

Vandaag werd helemaal anders ingevuld. We hadden een ontmoeting met de Garment Union (NGWF) en enkele kledingarbeidsters. Het werd een boeiend levendig gesprek. Ze zijn heel strijdvaardig, echte vechtertjes, die opkomen voor hun rechten. Na Rana Plaza (instorting kledingfabriek) is alles in een stroomversnelling gekomen waardoor de vakbonden al heel wat bereikt hebben maar er is nog veel werk aan de winkel.

Na de middag trokken we naar de slumbs. We voelden ons machteloos, het was een rollercoaster van emoties. Ondanks de mensonwaardige levensomstandigheden blijven zij lachen en werden wij heel hartelijk ontvangen.

GK beter leren kennen

Vandaag was een indrukwekkende dag met veel  info maar ook heel veel belevingsmomenten.

Na een verkwikkende nachtrust (bij meer dan 20°) vertrokken we naar Shimulia waar we het eerbetoon aan Nizam meemaakten. Hij was de eerste martelaar van GK (GK is de gezondheidsorganisatie waar we te gast zijn). Onderweg deden we heel wat indrukken op over het dagdagelijkse leven (markt, rijstarbeidsters, steenbakkerijen en opnieuw het chaotische verkeer).

Op GK  zelf wachtten de schoolkinderen ons op voor een welkomceremonie.

De rest van de voormiddag kregen we informatie van de verantwoordelijke Dr.Rezaul over  het ontstaan, de  geschiedenis en de werking van GK met speciale aandacht voor de sociale zekerheid. Een van hun belangrijkste doelstellingen is een betaalbare gezondheidszorg voor iedereen ook de allerarmsten.

In de namiddag gaf Ulrich een uiteenzetting over de werking van  OKRA met als doel een uitwisseling van ideeën rond het welzijn van ouderen wereldwijd. Er kwamen heel wat vragen van onze Bengaalse gastheren.

Nadien bezochten  we de medische universiteit waar professor Laila Parveen Banu heel gedreven over de opleiding van de paramedici en dokters praatte. Ze gaf veel aandacht aan studiekansen voor armen en in het bijzonder voor vrouwen.

Vandaar uit vertrokken we naar het farmaceutisch fabriekje van de organisatie. Boeiend om te zien hoe alles handmatig verpakt werd. Het doel van dit bedrijfje is betaalbare en betrouwbare medicatie op de markt brengen.

Tot slot bezochten we het ziekenhuis dit was voor velen onder ons even slikken.  Toch zijn de omstandigheden ten opzichte van de middelen die ze hebben aanvaardbaar. Voor zover wij het kunnen beoordelen krijgen de dokters een degelijke opleiding en is basishygiëne aanwezig.

GK besteedt de middelen die ze hebben met heel veel zorg.  Alle medewerkers van GK doen hun werk met een warm hart en veel enthousiasme.

Morgen gaan we door de bril van de ouderen hier naar hun leven kijken.

  

1ste dag in Bangladesh

Na een vlotte reis kwamen we in Dhaka op de luchthaven aan om 5.30uur. De visumcontrole werd heel gedetailleerd gedaan. De valiezen kwamen vlot en Jef en Sohrab stonden ons met een bloemetje op te wachten.

Tijdens de rit door Dhaka hadden we ogen tekort  en een neus teveel.  Zoveel indrukken kwamen op  ons af (chaotisch linksrijdend verkeer, hier staat een auto zonder claxon in panne, de smog, de vuilnisbelten, de krottenwijken, bamboestellingen als bouwsteun, de overvolle riksja’s en fietsen, de gammele bussen en voetgangers die op risico voor hun leven zich een weg door het verkeer banen,…)

Aangekomen bij GK in Savar konden we terug ademen en werden we hartelijk ontvangen. Tijd om wat te bekomen en ons op te frissen.

Onze eerste Bengaalse maaltijd smaakte ons.

Na de middag bezochten we het nationale vrijheidsmonument. GK zorgde voor een verrassing door ons een huldekrans namens OKRA te laten neerleggen. We vonden dit een aandoenlijk gebaar.

In de loop van de dag maakten we kennis met enkele sleutelfiguren van GK die we de volgende dagen beter zullen leren kennen en verkenden we het grote domein. 

Wij kijken er erg naar uit om ons verder in te leven in deze boeiende, nieuwe cultuur. 

KUBB met de B van Bangladesh

Dag allemaal,

net afgesproken met Dirk Van Beveren, secretaris van OKRA regio Gent en sportverantwoordelijke voor OKRA Midden-Vlaanderen. De kubb staat morgen klaar om mee te nemen naar Bangladesh en zal gebruikt worden op het ouderenfestival volgende week!
Daar gaan we zeker foto's van posten, dat spreekt voor zich.
Nu nog eens de regels bekijken en een Engelstalige versie daarvan meenemen.
Dat samen met de lijndans, tja het plaatselijke sporttrefpunt zal snel een feit zijn.
Voor wie het niet mocht weten, kubb is een vikingspel, een werpspel met houten stokken en balkjes die je moet omver krijgen, bij voorkeur die van de tegenstander. Een petanque 'avant la lettre'.
Volg ons op de blog, en geniet mee! Groetjes, Ulrich

... even voorproeven ...

Vrijdagavond (23 okt 2015) zijn Jaklien Ouvrein en ik (Christine Bentein) naar een Bangladesh-avond in Egem gegaan.

Best boeiend en interessant.  Voor ons werden we al even ondergedompeld in de sfeer, de armoede, de cultuur, … van dat land, de bevolking, enz.

In de krant van West Vlaanderen vond ik dit artikel over deze avond:

-----

"Mensen in Bangladesh zijn heel arm, maar gelukkig"

Redactie KW

17/10/15 om 18:18 - Bijgewerkt om 18:18

De familie Cloet trok tijdens de voorbije paasvakantie

naar Bangladesh. Een boeiend en aangrijpend verhaal

over hun ervaringen komen ze graag vertellen tijdens

de info-avond op vrijdag 23 oktober in het Buurthuis in Egem.

Daniël en Noëlla Cloet waren in september 50 jaar getrouwd.

Naar aanleiding van deze huwelijksverjaardag trokken ze

samen met hun familieleden op inleefreis naar Bangladesh.

Ze kwamen in de armoede terecht en ontdekten

een totaal andere wereld. Zoon, priester Rik doet zijn verhaal:

" Mijn ouders wilden graag op reis met hun kinderen en

kleinkinderen naar een totaal andere wereld.

Het werd een reis naar Bangladesh".

-----

Deze familie steunt “BANGLABARI” VZW  - huizenbouw.  Zij verlenen minikredieten aan de plaatselijke bevolking zodat die de kans krijgen om een méér degelijk huis te kunnen bouwen en zo (beetje bij beetje) uit de vicieuze cirkel van de armoede te geraken.

OK, wij vertrekken straks vanuit OKRA en Wereldsolidariteit, een ander uitgangspunt … maar uiteindelijk allemaal voor éénzelfde doel:  “EEN BETER LEVEN VOOR IEDEREEN MOGELIJK MAKEN”.

Ik hoop dan ook dat deze inleefreis voor ons (voor mij) de moeite zal zijn.

Ik weet zeker dat ik met een rugzak vol ervaringen, emoties en belevenissen zal terugkomen.

Deze zal ik (samen met de anderen) proberen neer te pennen in deze blog.

Maar ook nadien wil ik best komen getuigen in de trefpunten van OKRA.

OKRA in Bangladesh

Op 14 november vertrekken 12 OKRA-vrijwilligers en 2 collega's van Wereldsolidariteit op ervaringsreis naar Bangladesh. Ze zullen er het land en de partners van Wereldsolidariteit leren kennen. Vooral met GK zullen ze uitvoerig kunnen kennismaken. GK is een Bengalese ngo die o.a. gezondheidszorg organiseert voor de lokale bevolking op het platteland en daarbij bijzondere aandacht heeft voor ouderen. In deze reis staat uitwisseling centraal: uitwisseling tussen 'ouderen hier' en 'ouderen ginder', uitwisseling van ervaringen, kennis, werkmethodes, enz….Zowel GK als OKRA hebben heel wat expertise en ervaring rond ouderenwerking en kunnen elkaar daarin versterken.Volg de belevenissen van onze ervaringsreizigers op deze blog. Alvast veel leesplezier gewenst!